Net zoals het woord religie (dat is afgeleid van het Latijnse re-ligare, verenigen of herenigen) een gemeenschap van personen aanduidt die door een geloof, een gebruik of een vorm van verering zijn verenigd, kan ook religie op zich worden beschouwd. Deze gemeenschap moet
vanzelfsprekend verenigd zijn in een zoeken naar "het goddelijke" en bepaald zijn door de manier waarop zij de problemen van het menselijk leven benadert. Daarom heeft men het in de geschiedkundige analyse van religies veel over de ervaring en het persoonlijke
contact met "het heilige".

Een verheven begrip van de waardigheid van het individu en de kennis en erkenning van iets dat "heilig" wordt genoemd, zijn niet exclusief christelijk maar behoren tot de essentie van alle religies. Het tweede Vaticaans concilie heeft dit in zijn document Dignitatis humanae over geloof en godsdienstvrijheid zelf erkend.